Rhodes Island

Rhodes is the largest of the Dodecanese islands in terms of land area and also the island group's historical capital. Administratively the island forms a separate municipality within the Rhodes regional unit, which is part of the South Aegean region. The principal town of the island and seat of the municipality is Rhodes.The city of Rhodes had 50,636 inhabitants in 2011. It is located northeast of Crete, southeast of Athens and just off the Anatolian coast of Turkey. Rhodes' nickname is The island of the Knights, named after the Knights of Saint John of Jerusalem, who once conquered the land.

Historically, Rhodes was famous worldwide for the Colossus of Rhodes, one of the Seven Wonders of the Ancient World. The Medieval Old Town of the City of Rhodes has been declared a World Heritage Site. Today, it is one of the most popular tourist destinations in Europe.

The island of Rhodes is shaped like a spearhead, 79.7 km (49.5 mi) long and 38 km (24 mi) wide, with a total area of approximately 1,400 square kilometres (541 sq mi) and a coastline of approximately 220 km (137 mi). The city of Rhodes is located at the northern tip of the island, as well as the site of the ancient and modern commercial harbours. The main air gateway (Diagoras International Airport, IATA code: RHO) is located 14 km (9 mi) to the southwest of the city in Paradisi. The road network radiates from the city along the east and west coasts.

Outside of the city of Rhodes, the island is dotted with small villages and beach resorts, among them Faliraki, Lindos, Kremasti, Haraki, Pefkos, Archangelos, Afantou, Koskinou, Embona (Attavyros), Paradisi, and Trianta (Ialysos).

It is situated 363 km (226 mi) east-south-east from Greece mainland and only 18 km (11 mi) from the southern shore of Turkey.

The island was inhabited in the Neolithic period, although little remains of this culture. In the 16th century BC, the Minoans came to Rhodes. Later Greek mythology recalled a Rhodian race called the Telchines and associated the island of Rhodes with Danaus; it was sometimes nicknamed Telchinis. In the 15th century BC, Mycenaean Greeks invaded. After the Bronze Age collapse, the first renewed outside contacts were with Cyprus. In the 8th century BC, the island's settlements started to form, with the coming of the Dorians, who built the three important cities of Lindos, Ialyssos and Kameiros, which together with Kos, Cnidus and Halicarnassus (on the mainland) made up the so-called Dorian Hexapolis (Greek for six cities).

In Pindar's ode, the island was said to be born of the union of Helios the sun god and the nymph Rhode, and the cities were named for their three sons. The rhoda is a pink hibiscus native to the island. Diodorus Siculus added that Actis, one of the sons of Helios and Rhode, travelled to Egypt. He built the city of Heliopolis and taught the Egyptians the science of astrology.

The island was populated by ethnic groups from the surrounding nations, including Jews. Under Ottoman rule, they generally did fairly well, but discrimination and bigotry occasionally arose. In February 1840, the Jews of Rhodes were falsely accused of ritually murdering a Christian boy. This became known as the Rhodes blood libel.

In 1912, Italy seized Rhodes from the Turks during the Italo-Turkish War. The island's population thus bypassed many of the events associated with the "exchange of the minorities" between Greece and Turkey. Due to the Treaty of Lausanne, the island, together with the rest of the Dodecanese, was officially assigned to Italy. It became the core of their possession of the Isole Italiane dell'Egeo.

Following the Italian Armistice of 8 September 1943, the British attempted to get the Italian garrison on Rhodes to change sides. This was anticipated by the German Army, which succeeded in occupying the island. In great measure, the German occupation caused the British failure in the subsequent Dodecanese Campaign.

On 19 July 1944, the Gestapo secret German police rounded up the island's nearly 2,000 Jewish inhabitants to send them to extermination camps. About 160 of the island's more than 600 Greek Jews survived. The Turkish Consul Selahattin Ülkümen succeeded, at considerable risk to himself and his family, in saving 42 Jewish families, about 200 persons in total, who had Turkish citizenship or were members of Turkish citizens' families.
On 8 May 1945 the Germans under Otto Wagener surrendered Rhodes as well as the Dodecanese as a whole to the British, who soon after then occupied the islands as a military protectorate.
In 1947, together with the other islands of the Dodecanese, Rhodes was reunited with Greece.
In 1949, Rhodes was the venue for negotiations between Israel and Egypt, Jordan, Lebanon, and Syria, concluding with the 1949 Armistice Agreements.

The Colossus of Rhodes was considered to be one of the Seven Wonders of the Ancient World. This giant bronze statue was documented as once standing at the harbour. It was completed in 280 BC and destroyed in an earthquake in 224 BC. No trace of the statue remains today.

Historical sites on the island of Rhodes include the Acropolis of Lindos, the Acropolis of Rhodes with the Temple of Pythian Apollo and an ancient theatre and stadium, ancient Ialysos, ancient Kamiros, the Governor's Palace, Rhodes Old Town (walled medieval city), the Palace of the Grand Masters, Kahal Shalom Synagogue in the Jewish Quarter, the Archeological Museum, the ruins of the castle of Monolithos, the castle of Kritinia, St. Catherine Hospice and Rhodes Footbridge.

 

Ροδος

Η Ρόδος, με έκταση 1400,68 χλμ2, είναι το μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων και το τέταρτο σε έκταση νησί της Ελλάδας, μετά την Κρήτη, την Εύβοια και τη Λέσβο. O πληθυσμός της ανέρχεται σε 115.290 κατοίκους, σύμφωνα με απογραφή που έγινε το 2011, γεγονός που καθιστά τη Ρόδο το τρίτο πολυπληθέστερο ελληνικό νησί - μετά την Κρήτη και την Εύβοια. Βρίσκεται περίπου 350 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας και 18 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τουρκίας. Διαθέτει ακτογραμμές μήκους 253 χιλιομέτρων και το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι η κορυφή του βουνού Αττάβυρος σε ύψος 1.215 μ.
Η Ακρόπολη της Λίνδου

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη της Ρόδου με πληθυσμό περίπου 55.000 κατοίκους, η οποία αποτελεί την έδρα της ομώνυμης Περιφερειακής Ενότητας, που περιλαμβάνει επίσης τα νησιά Χάλκη, Σύμη, Τήλο και Καστελλόριζο. Στην πόλη της Ρόδου υπάρχει η Μεσαιωνική πόλη, η οποία έχει ενταχθεί από το 1988 στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Στο νησί λειτουργούν τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα: το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών.

Οι σημαντικότερες θρησκευτικές γιορτές είναι το προσκύνημα στην Παναγιά της Κρεμαστής (πρώτο δεκαπενθήμερο Αυγούστου) με πλούσιες εκδηλώσεις πολιτισμού, της Παναγιάς Τσαμπίκας (8/9), του Αγίου Σουλά (τέλος Ιουλίου), της Παναγιάς Σκιαδενής στο χωριό Μεσαναγρός (Σάββατο του Λαζάρου - Κυριακή του Θωμά) με λιτανεία εικόνας που γίνεται με τελετουργικό τρόπο, της Παναγιάς Υψενής στη Λάρδο και της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)στο χωριό Απόλλωνα.

Το νησί της Ρόδου βρίσκεται στο σταυροδρόμι δυο μεγάλων θαλάσσιων διαδρομών της Μεσογείου, ανάμεσα στο Αιγαίο πέλαγος και των ακτών της Μέσης Ανατολής όπως είναι η Κύπρος και η Αίγυπτος, γεγονός που την κατέστησε σημείο συνάντησης πολλών πολιτισμών.

Πολλοί μύθοι έχουν συνδεθεί με τη δημιουργία της Ρόδου. Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, όταν ο Δίας επικράτησε των Γιγάντων, αποφάσισε να μοιράσει τη γη στους Ολύμπιους Θεούς. Ο Ήλιος όμως, έλειπε από τη μοιρασιά κι έμεινε χωρίς γη. Ο Δίας για να μην τον αδικήσει είπε να ξανακάνουν τη μοιρασιά, αλλά ο Ήλιος τότε είπε πως η γη που θα αναδυόταν από τη θάλασσα, όταν θα ανατέλλει το επόμενο πρωινό, θα γινόταν δική του. Έτσι αναδύθηκε ένα πανέμορφο και καταπράσινο νησί, η Ρόδος. Ο Ήλιος συνεπαρμένος από την ομορφιά της την έλουσε με τις ακτίνες του. Από τότε η Ρόδος είναι το νησί του Ήλιου, το πιο φωτεινό και λαμπερό.

Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η Ρόδος ήταν νύμφη, κόρη του Ποσειδώνα και γυναίκα του Ήλιου.

Ο Ήλιος με τη νύμφη Ρόδο γέννησε εφτά γιους, τους Ηλιάδες: τον Όχιμο, τον Κέρκαφο, τον Μάκαρα, τον Ακτίνα, τον Τενάγη, τον Τρίοπα, τον Κάνδαλο και μια κόρη την Ηλεκτρυώνη. Ο Κέρκαφος γέννησε τρεις γιους, τον Κάμειρο, τον Ιάλυσο και τον Λίνδο που μοίρασαν το νησί σε τρία μέρη και ο καθένας είχε τη δική του πόλη που της έδωσε το όνομά του.

Το 1309 το νησί πουλήθηκε στο τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Το τάγμα ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ με στόχο την νοσηλεία και περίθαλψη των προσκυνητών και σταυροφόρων αλλά πολύ σύντομα μετεξελίχθηκε σε μάχιμη στρατιωτική μονάδα η οποία απέκτησε μεγάλες εκτάσεις γης.

Έχοντας οπισθοχωρήσει από την Ιερουσαλήμ και αργότερα από την Κύπρο, το τάγμα ίδρυσε την έδρα του στη Ρόδο και απέκτησε κατά την χρονική περίοδο αυτή ηγετικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κατά την διάρκεια της παραμονής των Ιπποτών στη Ρόδο, οι οχυρώσεις επεκτάθηκαν, εκσυγχρονίσθηκαν και συνεχώς ενισχύονταν. Ένα νοσοκομείο, ένα παλάτι, αρκετές εκκλησίες ήταν ορισμένα από τα πολλά δημόσια κτίρια τα οποία ανεγέρθηκαν την εποχή αυτή. Τα κτίρια αυτά αποτελούν αξιοσημείωτα παραδείγματα της Γοτθικής και Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Παρόλες τις προστριβές που υπήρχαν με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το θαλάσσιο εμπόριο αποτελούσε πηγή πλούτου και οι αγορές της πόλης ήταν ακμάζουσες. Την περίοδο της κατοχής των Ιπποτών το νησί της Ρόδου διήγε περίοδο ακμής και οι σχέσεις μεταξύ των Ιπποτών και των ντόπιων χαρακτηρίζονταν από ανοχή και συχνά από στενή συνεργασία. Οι περισσότεροι από τους δρόμους της Μεσαιωνικής πόλης συμπίπτουν με τους δρόμους της αρχαίας πόλης ενώ διατηρήθηκε η διαίρεση της πόλης σε δύο ζώνες. Το τάγμα στη Ρόδο διατηρούσε ένα πολύ καλά οργανωμένο αρχείο το οποίο περιλάμβανε έγγραφα που είχαν εκδοθεί από τις διοικητές αρχές, αλληλογραφία, νομικά έγγραφα κ.α.

Το αρχείο αυτό διατηρείται έως τις μέρες μας και σώζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Μάλτας. Το αρχείο αυτό αποτελεί μια αξιόλογη πηγή πληροφόρησης για την περίοδο αυτή.

Η πόλη είχε διαιρεθεί σε δύο ζώνες με ένα εσωτερικό τείχος. Το βόρειο τμήμα το οποίο ήταν γνωστό ως Chastel, Chateau, Castrum, Castellum ή Conventus, όπου βρισκόταν το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ο καθολικός καθεδρικός ναός και η κατοικία του καθολικού επισκόπου, τα καλύμματα των «γλωσσών», οι κατοικίες των Ιπποτών, ένα νοσοκομείο κ.α. Το νότιο τμήμα γνωστό ως ville, burgus ή burgum ήταν η περιοχή όπου ζούσαν οι λαϊκοί και περιλάμβανε την αγορά, συναγωγές, εκκλησίες καθώς και δημόσια και εμπορικά κτίρια. Το 1522 η πόλη κατακτήθηκε από τον Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή.

Με την τουρκική κατάκτηση η Ρόδος έμεινε υπόδουλη για τέσσερις αιώνες έως το 1912 οπότε και κατελήφθη από τους Ιταλούς.

Με την παράδοση της Ρόδου, οι ιπποτικές γαλέρες πήραν τους ιππότες που σώθηκαν και τα κειμήλια που μπορούσαν να μεταφέρουν και έφυγαν για την Κρήτη. Μαζί τους έφυγαν 4 με 5 χιλιάδες Ροδίτες που δεν είχαν εμπιστοσύνη στους νέους κατακτητές.

Οι πρώτοι διοικητές της Ρόδου ήταν στρατιωτικοί, αξιωματικοί του πεζικού. Πριν φύγει ο Σουλειμάν διόρισε διοικητή ένα Γενίτσαρο τον Ιμπραήμ που είχε τον τίτλο του αγά.

 

012 014 015 016 027
028 029 030 031 032

 

Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: Giorgos Troulinos  - all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια

 

 

copyright 2011 landscapes.gr || Design & Development adtech.gr || All rights reserved