Fraggokastelo

Frangokastello (Greek: Φραγκοκάστελλο) is the location of a castle and scattered settlement on the south coast of Crete, Greece, about 12 km. east of Chora Sfakion and within the prefecture of Chania.

The castle was built by the Venetians in 1371-74 as a garrison to impose order on the rebellious Sfakia region, to deter pirates, and to protect Venetian nobles and their properties. The Venetians named it the Castle of St. Nikitas after the nearby church. The locals, however, who never saw it in a positive light, contemptuously dubbed it Frangokastello, meaning the Castle of the Franks (i.e. Catholic foreigners), Castelfranco or Franco Castello. The name eventually stuck and was adopted by the Venetians as well. According to local lore, when soldiers and builders arrived on the fertile plain to begin construction of the castle, the local Sfakians, led by six Patsos brothers from the nearby settlement of Patsianos, would destroy every night what the Venetians built during the day. Eventually, the Venetians were forced to bring in additional troops and the Patsos brothers were betrayed, arrested and hanged.

The castle has a simple rectangular shape, with a tower at each corner and the remains of a Venetian coat of arms above the main gate. The buildings within the walls, as well as the battlements, were constructed during the Ottoman Turkish occupation. In 1770, the Cretan rebel Ioannis Vlachos, otherwise known as Daskalogiannis, was captured at Frangokastello by Turkish forces. He was later tortured and executed at Heraklion.

On 17 May 1828 a celebrated battle was fought at Frangokastello. Hundreds of Sfakiots and Epirotes led by Hatzimichalis Dalianis, a Greek patriot from Epirus attempting to spread the Greek War of Independence from the mainland to Crete, occupied the castle, but were besieged by the Turks and massacred. However, many of the Turks were then themselves killed by rebel ambushes launched from the local gorges. According to tradition, around the anniversary of the battle each May, shadows of the armed Cretan and Epirote soldiers who lost their lives there seem to march towards the fortress around dawn. These are called Drosoulites (Greek: Δροσουλίτες), or dew-men, and have been explained as a meteorological phenomenon.

Frangokastello has an extensive, sheltered and gently shelving sandy beach, which has provided the basis for a low key tourist industry in recent years. Tourist accommodation is scattered over the flat plain around the castle, but the area's relative remoteness has discouraged major development.

 

Το Φραγκοκαστελλο

Το Φραγκοκάστελλο είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται στη νότια ακτή της Κρήτης, περίπου 12 χιλιόμετρα ανατολικά της Χώρας Σφακίων, εντός του νομού Χανίων. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής και φημίζεται για το φαινόμενο που είναι γνωστό ως Δροσουλίτες, που παρατηρείται στον κάμπο γύρω από το κάστρο, κάθε χρόνο στα τέλη της άνοιξης.

Σύμφωνα με βενετικά αρχεία, το κάστρο χτίστηκε στο διάστημα 1371-74 από τους Βενετούς, κυρίαρχους τότε του νησιού της Κρήτης, με σκοπό την προστασία από τους πειρατές αλλά και από τους συχνά εξεγερμένους Σφακιανούς. Σύμφωνα με τοπική παράδοση το κάστρο χτιζόταν την ημέρα από τους Βενετούς στρατιώτες και το βράδυ οι Σφακιανοί με αρχηγούς τους έξι αδελφούς Πατσούς γκρέμιζαν ότι είχε χτιστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τελικά οι Βενετοί συνέλαβαν και εκτέλεσαν τους αδελφούς Πατσούς και κατάφεραν να ολοκληρώσουν το κάστρο

Το Βενετικό όνομα του κάστρου ήταν Άγιος Νικήτας. Επικράτησε όμως η ονομασία Φραγκοκάστελλο, που του αποδόθηκε από τον τοπικό πληθυσμό και σημαίνει το κάστρο των Φράγκων, καθώς ο τοπικός πληθυσμός συνήθιζε να αποκαλεί Φράγκους όλους τους ξένους καθολικούς. Το όνομα σταδιακά υιοθετήθηκε και από τους Βενετούς. Το 1770 ο κρητικός οπλαρχηγός Ιωάννης Βλάχος, γνωστότερος ως Δασκαλογιάννης κατέλαβε το κάστρο από τους Οθωμανούς διοικητές του. Αργότερα όμως συνελήφθη κει εκτελέστηκε μετά από βασανιστήρια στο Ηράκλειο Το 1828, κατά την διάρκεια της ελληνικής επανάστασης ο οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης οχυρώθηκε στο κάστρο μαζί με 700 αντρες. Στις 18 Μαΐου 1828 διεξήχθη άγρια μάχη μεταξύ των οχυρωμένων ελλήνων και των τουρκικών δυνάμεων του Μουσταφά Ναϊλή Πασά. Οι Έλληνες ηττήθηκαν πέφτοντας μεγάλο μέρος από αυτούς νεκροί. Μετά την μάχη ο Ναϊλής Πασάς κατέστρεψε προσωρινά το κάστρο για να μην ξαναχρησιμοποιηθεί από τους εξεγερμένους ντόπιους, αλλά αργότερα το επισκεύασε. Το κάστρο δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε τα επόμενα χρόνια

Η φονική αυτή μάχη, του Μαΐου του 1828, συνδέθηκε με το σπάνιο φαινόμενο που παρατηρείται στην περιοχή και είναι γνωστό ως Δροσουλίτες. Κάθε χρόνο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου κατά τις πρωινές ώρες, παρατηρούνται στον κάμπο γύρω από το κάστρο σκιές που θυμίζουν φιγούρες ιππέων ή πολεμιστών. Η παράδοση αναφέρει πως πρόκειται για τα φαντάσματα των στρατιωτών που σκοτώθηκαν στην φονική μάχη που διεξήχθη τέτοια εποχή. Οι πιο αποδεκτές επιστημονικά εξηγήσεις αποδίδουν το φαινόμενο σε αντικατοπτρισμό ή σε οφθαλμαπάτη.

ο κάστρο έχει απλό ορθογώνιο σχήμα με πύργο σε κάθε γωνία του. Τα τείχη του είναι κατακόρυφα και σχετικά αδύνατα, σύμφωνα με τις αρχές της φρουριακής αρχιτεκτονικής που εφαρμόζονταν από την αρχαιότητα, πριν την ανακάλυψη της πυρίτιδας και την επικράτηση του «προμαχωνικού συστήματος» φρουριακής αρχιτεκτονικής με τα ισχυρά τείχη και το κεκλιμένο εξωτερικό μέτωπο για την αντιμετώπιση κανονιοβολισμών. Το «προμαχωνικό σύστημα» των Βενετών διαδόθηκε στην Κρήτη το πρώτο μισό του 16ου αι., αλλά εφαρμόστηκε κυρίως στα μεγαλύτερης στρατηγικής σημασίας οχυρά των βόρειων παραλίων, όπως η Φορτέτζα του Ρεθύμνου ή ο Κούλες στό Ηράκλειο

Η κύρια είσοδος του Φραγκοκάστελλου βρίσκεται στα νότια και στη σημερινή της μορφή αποτελεί ανακατασκευή του 19ου αιώνα. Πάνω από την πύλη σώζεται ανάγλυφο με το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, το έμβλημα της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Σώζονται επίσης οικόσημα επιφανών Βενετικών οικογενειών. Τα κτίσματα που υπάρχουν σήμερα στο εσωτερικό του κάστρου είναι ανακατασκευασμένη κατά την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής του κάστρου. Το κάστρο έχει ανακατασκευαστεί σε διάφορες φάσεις της ιστορίας του. Ανακατασκευάστηκε την περίοδο 1593-1597 από το γενικό προβλεπτή Νικολό Ντόνα (Nicolo Dona), το 1645 και την περίοδο 1866-1869 κατά τη διάρκεια της κρητικής Επανάστασης.

 

01 02 03 04 05
06 07 08 09 10

 

Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: ChaniaCreteByNikos  - https://www.facebook.com/ChaniaCrete - all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια

 

 

copyright 2011 landscapes.gr || Design & Development adtech.gr || All rights reserved