Samaria Gorge

The Samariá Gorge is a National Park of Greece since 1962 on the island of Crete – a major tourist attraction of the island – and a World's Biosphere Reserve.

The gorge is in southwest Crete in the regional unit of Chania. It was created by a small river running between the White Mountains and Mt. Volakias. There are a number of other gorges in the White Mountains. While some say that the gorge is 18 km long, this distance refers to the distance between the settlement of Omalos on the northern side of the plateau and the village of Agia Roumeli. In fact, the gorge is 16 km long, starting at an altitude of 1,250 m at the northern entrance, and ending at the shores of the Libyan Sea in Agia Roumeli. The walk through Samaria National Park is 13 km long, but one has to walk another three kilometers to Agia Roumeli from the park exit, making the hike 16 km long. The most famous part of the gorge is the stretch known as the Gates (or, albeit incorrectly, as "Iron Gates"), where the sides of the gorge close in to a width of only four meters and soar up to a height of almost 300 meters (980 feet). The gorge became a national park in 1962, particularly as a refuge for the rare kri-kri (Cretan goat), which is largely restricted to the park and an island just off the shore of Agia Marina. There are several other endemic species in the gorge and surrounding area, as well as many other species of flowers and birds.

The village of Samariá lies just inside the gorge. It was finally abandoned by the last remaining inhabitants in 1962 to make way for the park. The village and the gorge take their names from the village's ancient church, Óssia María.

A must for visitors to Crete is to complete the walk down the gorge from the Omalos plateau to Agia Roumeli on the Libyan Sea, at which point tourists sail to the nearby village of Sougia or Hora Sfakion, where they could spend a night there, or they could catch a coach back to Chania. The walk takes five to seven hours and can be strenuous, especially at the peak of summer.

Local tourist operators provide organized tours to the Gorge. These include bus transportation from one's hotel to the entrance (near Omalos village), and a bus connection that will be waiting for hikers after they disembark the ferry in Sougia or Sfakia (Chora Sfakion). If you are on your own, you can make a one-day round trip from Chania (see below) or from Sougia or Paleochora. Note that the morning buses from Sougia and Paleochora do not operate on Sunday. The ferries leave Agia Roumeli to Chora Sfakion (eastbound) and to Sougia/Paleochora (westbound) at 17:00.


There are daily buses starting from Chania to the head of the gorge, called Xyloskalo. The buses, marked "OMALOS", depart Chania Central Bus Station at 07:45; the fare for a round trip is €14.30.
The morning buses take one hour. The gorge is 12.8 km (8.0 mi) long, but there is another distance of 3.2 km (2.0 mi) to walk after leaving the gorge to reach Agia Roumeli; you need five to six hours to walk the 16 km. Be aware that it's always going downhill and thus is strenuous to the knees.
The entrance fee is €5 (half price for students, free for children under the age of 15).
There is plenty of drinking water all along the gorge. Hiking boots are recommended, also sneakers like the Salomon speedcross 3, can worn.
At the end of the gorge plus 3.2 km (2.0 mi) is Agia Roumeli, a village with restaurants and accommodation, and boats to Chora Sfakion or Sougia. To return the same day, take the 17:00 boat (fare: €11, 2014) to Chora Sfakion.
From Sougia or Chora Sfakion, buses return to Chania, departing at 18:30; the bus always waits for the boat to arrive.
Tickets for the two buses can be reserved at the ticket office at the Chania bus station ( ticket price day-return 14,30 €). The ticket for the boat can be purchased in Agia Roumeli only.
There are daily guided tours operated by various travel agencies, whose cost is usually around €20 (2011) and which includes fare for buses and the tour guide. The price does not include boat tickets (€11) and entrance fees (€5.00), which is usually collected separately on the bus.

 

Φαραγγι της Σαμαριας

Το Φαράγγι της Σαμαριάς βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Χανίων της δυτικής Κρήτης και το μεγαλύτερο μέρος του υπάγεται στο δήμο Σφακίων (αμετάβλητος με το πρόγραμμα Καλλικράτης).

Χωρίζει τον κύριο όγκο της οροσειράς των Λευκών Ορέων, από το βουνό τους στα δυτικά με κορυφή τον Βολακιά. Έχει δύο φυσικές εισόδους, με τη βόρεια (42 χιλιόμετρα από Χανιά) στο οροπέδιο Ομαλός και σε υψόμετρο 1.227 μέτρα, να οφείλει το όνομα Ξυλόσκαλο στην κατασκευή από κορμούς που παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την αρχική απότομη κάθοδο. Πλέον, αυτή διευκολύνεται από βαθμωτές πέτρινες πλάκες στο επικλινές έδαφος και προστατευτικό στηθαίο. Tο φαράγγι απολήγει νότια σε εκτεταμένη ξερή κοιλάδα περίπου στο επίπεδο της θάλασσας, πριν το παράλιο σφακιανό χωριό Αγία Ρουμέλη. Η διαδρομή μέσω του βασικού μονοπατιού είναι σχεδόν 13 χιλιόμετρα έως τη νότια είσοδο, 14,3 το φυλάκιο της Δασικής Υπηρεσίας (όριο Εθνικού Δρυμού) και 16,7 την ακτή. Φέρεται ότι αποτελεί το δεύτερο της Ευρώπης σε μήκος, έπειτα το φαράγγι του Βερντόν στη Γαλλία.[εκκρεμεί παραπομπή] Σε επίπεδο νησιού, τουλάχιστον, οι κάτοικοι των Σφακίων πάντως θεωρούν ότι Ένας είν' ο Φάραγγας... της Σαμαριάς! Τα άλλα, είναι φαράγγια.

Στις επιβλητικές Πόρτες (ή Σιδερόπορτες) απαντάται το στενότερο σημείο του με πλάτος 3 μέτρων, όπου ακριβώς εκεί το ύψος των τοιχωμάτων υπερβαίνει τα 100, κάπως κοντά ανέρχεται στα 300 και μακρύτερα τα 700. Το πέρασμα θεωρείται το εντυπωσιακότερο στοιχείο της διαδρομής, επικίνδυνο όμως τις πρώτες πρωινές και βραδινές ώρες το καλοκαίρι (όλες δε το χειμώνα) με τις κατολισθήσεις εξαιτίας απότομων μεταβολών θερμοκρασίας και της διέλευσης κρι-κρι στα βράχια προς εξεύρεση τροφής. Οριοθετεί για την πορεία από το Ξυλόσκαλο το τέρμα του γεωλογικού φαινομένου και συχνά το ρυάκι που διατρέχει το φαράγγι καλύπτει όλο το πλάτος της διόδου.

Το όνομά του το πήρε από το εγκαταλελειμμένο σήμερα χωριό της Σαμαριάς, που με τη σειρά του οφείλει το όνομα στην εκκλησία της Οσίας Μαρίας. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε κρησφύγετο επαναστατών και του τοπικού πληθυσμού.

Ανακηρύχθηκε το 1962, όντας ένας από τους πρώτους χρονικά Εθνικούς Δρυμούς στη χώρα. Ο πυρήνας του το 2008 καταλάμβανε έκταση 48.480 στρεμμάτων, με κυρίαρχο στοιχείο το ίδιο το φαράγγι. "Σκοπός της ίδρυσής του είναι να προστατευθούν τα σημαντικά και ιδιόμορφα στοιχεία που συνθέτουν τη φυσιογνωμία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής."

Φιλοξενεί πολλά ενδημικά είδη πουλιών και ζώων, το πλέον γνωστό από τα οποία είναι ο κρητικός αίγαγρος, γνωστός ως κρι-κρι ή στα κρητικά αγρίμι. Από το 1981 έχει ενταχθεί στο Παγκόσμιο Δίκτυο Αποθεμάτων Βιόσφαιρας (MAB: Man & Biosphere) της UNESCO, με σκοπό την ανάδειξη και προστασία πολύτιμων τόπων για τον άνθρωπο και την υπόλοιπη βιόσφαιρα. Το όρος Όλυμπος πρόκειται για την άλλη περιοχή της Ελλάδας που αντιμετωπίζεται από το κράτος και τους επιστήμονες ως "ζωντανό εργαστήριο" της φύσης, στο οποίο υλοποιείται πρότυπη διαχείριση με βάση τρεις διαφορετικές, αλληλοσυμπληρούμενες όμως, αρχές: προστασία, ανάπτυξη, επικοινωνία.

 

01 02 03 04 05
06 07 08 09 10
11 12 13 14 15
16 17 18 19 20
21 22 23 24 25
26 27 28 29 30
31 32 33 34 35
36 37 38 39 40
41 42 43 44 45

  

Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες: Nella Theotokatou Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια

 

 

copyright 2011 landscapes.gr || Design & Development adtech.gr || All rights reserved