Arta

Arta is a city in northwestern Greece, capital of the regional unit of Arta, which is part of Epirus region. The city was known in ancient times as Ambracia (Ancient Greek: Αμβρακία). Arta is known for the medieval bridge over the Arachthos River. Arta is also known for its ancient sites from the era of Pyrrhus of Epirus and its well-preserved 13th-century castle. Arta's Byzantine history is reflected in its many Byzantine churches; perhaps the best known is the Panagia Paregoretissa (Mother of God the Consoling), built about 1290 by Despot Nikephoros I Komnenos Doukas. The city is the seat of the Technological Educational Institute of Epirus.

Under Ottoman rule, the town was called in Turkish Narda. It was occupied by Venetians in 1717 and the French in 1797, but the Ottomans retook it in 1799. The city was eventually taken from the Ottomans and annexed to Greece in 1881 by the Treaty of Berlin.

The modern city is on the site of ancient Ambracia. Remains of the classic era include the ancient walls, the ruins of the ancient temple of Apollo, a small theatre, and remnants of the southwest cemetery.

The most important Byzantine church is the cathedral Church of the Paregoretissa, built ca. 1290 by Nikephoros I Komnenos Doukas and his wife Anna Palaiologina Kantakouzene. Other important churches of the late Byzantine period are the Church of the Kato Panagia, built by Nikephoros I's father Michael II Komnenos Doukas, and the Monastery of Saint Theodora, housing the tomb of the city's patron, Theodora of Arta. Several other churches dating to the 9th and 10th centuries also survive in and around the city: Saint Basil of the Bridge, Saint Demetrios of Katsoures in Plisioi, the Panagia Blacherna monastery, the Panagia Vryoni in Neochoraki, the Red Church in Vourgareli, the Panagia of Koronisia in Koronisia and the Church of the Pantanassa in Filippiada.

 

Aρτα

Η Άρτα είναι η πρωτεύουσα του νομού Άρτας και του δήμου Αρταίων, καθώς και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ηπείρου μετά τα Γιάννενα με πληθυσμό 43.166 κατοίκους. Στην είσοδο της πόλης βρίσκεται το φημισμένο πέτρινο γεφύρι της Άρτας, σήμα κατατεθέν της πόλης, γνωστό από το ομώνυμο δημοτικό ποίημα. Η Άρτα έχει σημαντική βυζαντινή παράδοση από την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου (1229) και δείγματά της αποτελούν οι βυζαντινές εκκλησίες της Αγίας Θεοδώρας, των Βλαχερνών, του Αγίου Βασιλείου και της Παρηγορίτισσας, ένα εντυπωσιακό Βυζαντινό κτίσμα κυβόσχημο του 13ου αιώνα, μοναδικό αρχιτεκτονικό έργο με σπουδαία μωσαϊκά. Στο ναό της Παρηγορίτισσας υπάρχουν και μεταγενέστερες τοιχογραφίες. Η πόλη είναι χτισμένη στην ίδια θέση που κατά την αρχαιότητα υπήρχε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της περιοχής, η Αμβρακία. Κατά μία άλλη άποψη η Άρτα είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Αργιθέας ή κατ' άλλους του αρχαίου Αμφιλοχικού Άργους. Η ευρύτερη περιοχή της Άρτας είναι γνωστή για την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και τα τελευταία χρόνια Ακτινιδίων (Kiwi).

Η μεταπολεμική περίοδος έφερε τη γαλήνη στήν πόλη. Μεταπολιτευτικά το σημαντικό έργο του Φράγματος Πουρναρίου της Δ.Ε.Η., κατασκευασμένο από Σοβιετικούς, αναβάθμισε οικονομικά το λαό της Άρτας. Είναι ενδιαφέρον γιά τους νεότερους ότι το κόστος κατασκευής του καλύφθηκε από εξαγωγές εσπεριδοειδών της Άρτας στην αχανή Σοβιετική Ένωση. Μιά νέα οικονομική ώθηση στον λαό έδωσαν μετά το 1977 οι επιχορηγήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιά τα εσπεριδοειδή. Σημαντικό επίτευγμα είναι γιά την Άρτα το νέο Νοσοκομείο Άρτας (στο Λόφο Περάνθης), το ΤΕΙ Ηπείρου (με έδρα την Αρτα) και τελευταία το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας.

Τα στοιχεία που περιέχονται στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται στην Δημοτική κοινότητα Αρταίων με έκταση 29,4 τ.χλμ. και περιλαμβάνει τους οικισμούς Άρτα, Αγία Τριάδα, Άγιοι Ανάργυροι, Άγιος Γεώργιος Γλυκορρίζου, Γλυκόρριζο, Μαραθοβούνι, Μονή Κάτω Παναγιάς. Τα διοικητικά όρια του Δήμου Αρταίων διευρύνθηκαν με τα σχέδια Καποδίστριας (1998) και Καλλικράτης (2010). Οι απογραφές 1940-1981 αναφέρονται σε πραγματικό πληθυσμό και οι επόμενες σε μόνιμο.

DSCN5608 DSCN5609 DSCN5618 DSCN5621 DSCN5626
DSCN5627 DSCN5630 DSCN5631 DSCN5969 DSCN5970
DSCN5993 DSCN6000 DSCN6013 DSCN6015 DSCN6017
DSCN6018 DSCN6022 DSCN6024 DSCN6025 DSCN6115

 

Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: ΝΕΛΛΑ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια

 

 

copyright 2011 landscapes.gr || Design & Development adtech.gr || All rights reserved