Serres

Serres is a city in Macedonia, Greece, capital of the Serres regional unit and second largest city in the region of Central Macedonia, after Thessaloniki. Serres is one of the administrative and economic centers of Northern Greece. The city is situated in a fertile plain at an elevation of about 70 metres (230 feet), some 24 kilometres (15 miles) northeast of the Strymon river and 69 km (43 mi) north-east of Thessaloniki, respectively. Serres' official municipal population was 76,817 in 2011 with the total number of people living in the city and its immediate surroundings estimated at around 100,000. The city is home to the Technological Educational Institute of Central Macedonia (Greek: ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας), composed of the School of Technological Applications, the School of Management and Finance and the School of Graphic Arts and Design, with at least 10,000 Greek and international students.

Although the earliest mention of Serres (as "Siris") is dating in the 5th century BC, the city was founded long before the Trojan War, probably at the beginning of the 2nd millennium BC. The ancient city was built on a high and steep hill (known as "Koulas") just north of Serres. It held a very strategic position, since it controlled a land road, which following the valley of the river Strymon led from the shores of Strymonic Gulf to the Danubian countries. The most ancient known inhabitants of the area were the Bryges (Phrygians) and Strymonians; afterwards (since 1100 BC) were Siriopaiones and finally (from the early 5th century BC until the end of antiquity) the Thracian tribe of Odomantes. These populations mainly engaged in agriculture and cattle-raising especially worshiped the Sun, the deified river Strymon and later the "Thracian horseman".

In the early 20th century, the city became a focus of anti-Ottoman unrest, which resulted in the Ilinden-Preobrazhenie Uprising of 1903. A Bulgarian army, which was commanded by general Georgi Todorov captured Serres during the First Balkan War on November 6, 1912, but was forced to withdraw by Greek forces commanded by the King of Greece, Constantine I, during the Second Balkan War. The first officer of the Hellenic Army to enter Serres was infantry colonel Napoleon Sotilis, head of the Seventh Greek Infantry Regiment on July 11, 1913. As the National Schism erupted in Greece during the First World War, Serres was temporarily occupied by the Central Powers after King Constantine ordered the local garrison not to resist to a token force of the Imperial German Army; eventually the city was liberated in 1917 by Greek-French Entente forces under the Venizelos government.

During the Second World War, after the conquest of mainland Greece by Nazi Germany in April 1941 (which was followed by the conquest of Crete in June), Serres was assigned by the Nazis to their Bulgarian allies (along with the rest of East Macedonia and Thrace and the island of Thasos), who occupied the city until the Allied liberation of Greece in 1944. In 1943, Serres' Jewish population was deported by the Gestapo to the Treblinka death camp and exterminated. There was a significant resistance movement in the city during the occupation, led by the left-wing National Liberation Front (EAM).[12]

In the postwar years, the city's population grew substantially, and there was also a significant rise in the standard of living. The long-serving conservative Greek Prime Minister Constantine Karamanlis (in office from 1955 to 1963 and again from 1974 to 1980) was a native of Serres, and as a result its people could count on the support of the central Greek government in Athens. However, the villages in the plains around the city were not so lucky; the low prices of agricultural products led many people of these villages to immigrate, mostly to the United States and West Germany.

 

Σερρες

Οι Σέρρες είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Μακεδονίας. Γεωγραφικά, βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα και ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Σερρών ανέρχεται σε 58.287 κατοίκους. Απέχει 587 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 89 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη.

Στην πόλη στεγάζονται το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Τ.Ε.Ι.) Κεντρικής Μακεδονίας και το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α. Σερρών) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Οι Σέρρες αναφέρονται πάντα στον πληθυντικό. Όταν αναφέρονται στο τρίτο πρόσωπο, αρκετοί από τους ντόπιους χρησιμοποιούν τον τύπο: "τας Σέρρας" (της Καθαρεύουσας), αντίθετα με τη χρήση στη Δημοτική(τις Σέρρες). Παράδειγμα χρήσης: "Είμαι από τας Σέρρας". Υπάρχουν μερικοί που υποστηρίζουν ότι το όνομα της πόλης δεν είναι "οι Σέρρες" αλλά "Τα Σέρρας". Υποστηρικτής αυτής της άποψης είναι ο εκδότης του τοπικού περιοδικού "ΓΙΑΤΙ" και συγγραφέας της "Εικονογραφημένης ιστορίας των Σερρών" Βασίλης Τζανακάρης. Επίσης, το ίδιο υποστηρίζει ο Γεώργιος Καφταντζής, συγγραφέας του βιβλίου "Ιστορία της πόλεως Σερρών". Σύμφωνα με τον Βασίλη Φόρη, ο τύπος «τα Σέρρας» προήλθε από την αιτιατική πληθυντικού «τας Σέρρας» κατά την συνεκφώνηση των δυο σ.

Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη κατακτήθηκε από τους Γερμανούς, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να "σπάσουν" τα οχυρά του Ρούπελ στην πορεία τους μέσω της Βουλγαρίας από την κοιλάδα του Στρυμόνα, αλλά παρακάμπτοντας τα οχυρά μπήκαν στη Θεσσαλονίκη κι εκ των υστέρων η διοίκηση των οχυρών αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και να παραδώσει την πόλη στους κατακτητές. Οι Γερμανοί θαυμάζοντας τον ηρωισμό των φυλάκων των οχυρών, στην τελετή παράδοσης τους απέδωσαν τιμές ηρώων και τους επέτρεψαν να πάνε στις Σέρρες με κανονική φάλαγγα και με τον οπλισμό τους για να τον παραδώσουν εκεί στη στρατιωτική διοίκηση κατοχής. Οι Γερμανοί δεν έμειναν στην πόλη ως στρατός κατοχής, αλλά την παρέδωσαν στους Βουλγάρους συμμάχους τους. Οι τελευταίοι, έχοντας και τα προηγούμενα των παλαιοτέρων κατοχών της πόλης, ήταν πολύ σκληροί, προσπάθησαν άλλη μια φορά να εξαλείψουν τα εθνικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού, επιβάλλοντας μέχρι και εκβουλγαρισμό των ελληνικών ονομάτων στους πολίτες και σε όσους δέχτηκαν αυτή την αλλαγή έδωσαν ειδικά προνόμια, κυρίως διπλή μερίδα τροφίμων. Σε όσους Έλληνες το φάσμα της πείνας και η ανάγκη οικογενειακής επιβίωσης ανάγκασε να Βουλγαρογραφούν (ατόφιος όρος της εποχής, που δείχνει ότι οι περισσότεροι απλώς "ενεγράφησαν" ως δήθεν "Βούλγαροι"), οι υπόλοιποι Σερραίοι τους έδωσαν τον σαρκαστικό προσδιορισμό "Λαδοβούλγαροι" (αφού λάμβαναν διπλό κουπόνι τροφίμων έχοντας βουλγαρογραφεί). Το πόσο σκληρότερη ήταν η βουλγαρική κατοχή φαίνεται και από το γεγονός ότι πολλοί Σερραίοι δραπέτευαν (με κίνδυνο της ζωής τους) στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης που την κατείχαν οι Γερμανοί με πολύ πιο ήπια συμπεριφορά προς τον Ελληνικό πληθυσμό, αλλά κυρίως θα ζούσαν στην γερμανοκρατούμενη μεν, αλλά τουλάχιστον Ελλάδα. Από τον Στρυμόνα μέχρι σχεδόν τις όχθες του Έβρου ήταν πλέον "Βουλγαρία" και παρέμεινε έτσι μέχρι τον Οκτώβριο του 1944. Μετά την ήττα του άξονα και την επερχόμενη απελευθέρωση, οι Βούλγαροι εγκαταλείποντας την πόλη, την πυρπόλησαν σε ένα τμήμα της για δεύτερη φορά. Στις πυρκαγιές οφείλεται το ότι η σημερινή πόλη είναι νεόκτιστη με ελάχιστα παλαιά κτίρια να σώζονται. Αλλά και κτίρια που διασώθηκαν από τους εμπρησμούς κατεδαφίστηκαν αργότερα, στη δεκαετία του '60 κι έπειτα και στη θέση τους χτίστηκαν πάνω στο παλιό σχέδιο Δοξιάδη μέσω του συστήματος της αντιπαροχής.

Μερικά ιστορικά κτίρια που είχαν απομείνει, επειδή δεν υπήρξαν ποτέ σχέδιο και βούληση διατήρησης του χρώματος της πόλης, επιτράπηκε να κατεδαφιστούν, είτε από τους ιδιοκτήτες τους, αφού η πολιτεία δεν είχε φροντίσει να τα διασώσει χαρακτηρίζοντάς τα ως διατηρητέα, είτε από τις δημοτικές αρχές της πόλης, παρά την κατακραυγή μεγάλης μερίδας των κατοίκων.

Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, παρόλο που της κυβέρνησης ηγείτο Σερραίος πρωθυπουργός, ο Νομός και η πόλη δεν αναπτύχθηκαν όπως χρειαζόταν. Οι χαμηλές τιμές των αγροτικών προϊόντων οδήγησαν τον κάμπο σε μαρασμό και τους κατοίκους σε μετανάστευση, εσωτερική και εξωτερική, με πολλούς μετανάστες στη Δυτική Γερμανία.

Ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης σήμερα ανέρχεται σε 100.000 κατοίκους περίπου συμπεριλαμβανόμενων των φοιτητών της πόλης. Το Τ.Ε.Ι Σερρών έχει αριθμό φοιτητών που ξεπερνά τους 10.000 με τάσεις αύξησης. Είναι η δεύτερη πόλη σε πληθυσμό της Μακεδονίας μετά τη Θεσσαλονίκη, ενώ ο Νομός έχει πληθυσμό περίπου 200.000. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές (2007) το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 250.903.

 

  

Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες: Nella Theotokatou Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια

 

 

copyright 2011 landscapes.gr || Design & Development adtech.gr || All rights reserved