City of Chania

Chania is the second largest city of Crete and the capital of the Chania regional unit. It lies along the north coast of the island, about 70 km (43 mi) west of Rethymno and 145 km (90 mi) west of Heraklion.

The official population of the municipal unit (the former municipality) is 53,910, while the municipality has 108,642 (2011) inhabitants. This consists of the city of Chania and several other towns and villages, including Kounoupidiana (pop. 8,620), Mournies (pop. 7,614), Souda (pop. 6,418), Nerokouros (pop. 5,531), Daratsos (pop. 4,732), Perivolia (pop. 3,986), Galatas (pop. 3,166) and Aroni (pop. 3,003).

Chania is the site of the Minoan settlement the Greeks called Kydonia, Greek for quince. It appears on Linear B as ku-do-ni-ja. Some notable archaeological evidence for the existence of this Minoan city below some parts of today's Chania was found by excavations in the district of Kasteli in the Old Town. This area appears to have been inhabited since the Neolithic era. The city reemerged after the end of the Minoan period as an important city-state in Classical Greece, one whose domain extended from Chania Bay to the feet of the White Mountains. The first major wave of settlers from mainland Greece was by the Dorian Greeks who came around 1100 BC. Kydonia was constantly at war with other Cretan city-states such as Aptera, Phalasarna and Polyrrinia and was important enough for the Kydonians to be mentioned in Homer's Odyssey. In 69 BC, the Roman consul Caecilius Metellus defeated the Cretans and conquered Kydonia to which he granted the privileges of an independent city-state. Kydonia reserved the right to mint its own coins until the third century AD.

After the Fourth Crusade (1204) and the fall of Byzantium in the Hellenic area, Crete was given to Bonifacio, Marquess of Montferrat. He in turn chose to sell it to the Venetians for 100 silver marks. In 1252 the Venetians managed to subdue the Cretans but in 1263, their rivals of Genoa, with local support, seized the city under the leadership of Enrico Pescatore, count of Malta, and held it until 1285, when the Venetians returned. Chania was chosen as the seat of the Rector (Administrator General) of the region and flourished as a significant commercial centre of a fertile agricultural region.

The Venetian rule was initially strict and oppressive but slowly the relations between the two parts improved. Contact with Venice led to close intertwining of Cretan and Venetian cultures, without, however, the Cretans losing their Greek Orthodox nature. The city's name became La Canea and fortifications were strengthened, giving Chania the form that it still has today. On the other hand, after the fall of Constantinople in 1453, many priests, monks and artists took refuge in Crete and reinforced the Byzantine religion and culture on the island. The city of Chania during the period that followed was a blend of Byzantine, Venetian, and Classical Greek cultural elements. Many of the important buildings of the town were built during this era and the intellectual activities (written word, music, education) were also promoted.

Another important period for the city of Chania was the invasion and occupation by German forces during World War II. The British force that faced the German paratroopers during the Battle Of Crete in 1941, had artillery elements over the hill of Dexameni in the south of the city. These elements bombed the German forces in the Maleme airfield undetected, until they ran out of ammunition. George II of Greece stayed in a villa near the village of Perivolia outside Chania before escaping to Egypt. Part of the city was bombed and a significant proportion of the area's population was either executed or imprisoned due to participation in the resistance against the German rule. The Jewish community of Chania was also eliminated during the German occupation. Most of them were transported off the island by the Nazi occupiers in 1944. Tragically a British torpedo sank the ship Tanais, which was carrying most of the Jewish prisoners.

The city of Chania can be divided in two parts: the old town and the modern city which is the larger one. The old town is situated next to the old harbour and is the matrix around which the whole urban area was developed. It used to be surrounded by the old Venetian fortifications that started to be built in 1538; of them the eastern and western parts have survived. From the south, the old town is continuous with the new, and from the north the physical border is the sea. The centre of the modern city is the area extending next to the old town and especially towards the south.

Despite being heavily bombed during World War II, Chania's Old Town is considered the most beautiful urban district on Crete, especially the crumbling Venetian harbour. The borders of the Old Town are the mostly destroyed old Venetian wall (and bulwarks) and this has been the cradle of all the civilizations which were developed in the area. The central part of the old town is named Kasteli and has been inhabited since Neolithic times. It is located on a small hill right next to the seafront and has always been the ideal place for a settlement due to its secure position, its location next to the harbour and its proximity to the fertile valley in the south. Nowadays it is a bit more quiet than the neighbouring areas of the west part of the district. The Splantzia quarter (next to the east part of Kasteli) is also largely untouched and very atmospheric. A plan for its future development is now under consideration.

The main square of the Old Town (next to the west end of Kasteli) is the Eleftherios Venizelos Square ("Syntrivani"). It is the heart of the touristic activities in the area. Next to this (on the west side) lies the Topanas district, which used to be the Christian part of the city during the Turkish occupation. Its name comes from the Venetian ammunition warehouse (Top-Hane in Turkish), which was located there. The Jewish quarter was located at the north-west of the Old Town, behind the harbour and within the borders of Topanas. The whole Topanas area is generally very picturesque, with many narrow alleys and old charming buildings, some of which have been restored as hotels, restaurants, shops and bars. This makes it a lively and colourful place especially during the warm period (April–October). In the winter, it still remains a center of activities (especially for nightlife) but in a more quiet and atmospheric way.

Finally, a very distinctive area of the Old Town is the harbour itself and generally the seafront ("akti"). Akti Tompazi, Akti Kountouriotou and Akti Enoseos (marina) all feature several historical buildings and a thriving nightlife. The main street that combines the modern town with the old town is Halidon Str.

The modern part of Chania is where most locals live and work. It is less traditional than the old town, but there are still areas of charming beauty or of some historical interest. The oldest district (early 18th century) of the modern city is Nea Hora (meaning "New Town") which is located beyond the west end of the old town. It is a developing area, but also a very picturesque one, with narrow old lanes leading to a small fishing harbour. During the same era the district of Halepa begun to grow to the east of the city and used to be home for the local aristocracy. Some of the historical buildings of the area (including old embassies of foreign countries) had been destroyed or abandoned during the later decades of the 20th century, and it was only recently when some interest was shown for the restoration of the remaining ones.

Apart from the previously mentioned older districts of the modern part of the town, several new residential areas have been developed during the 20th century, like Agios Ioannis, Koumbes, Lentariana etc. Some part—but not the biggest—of the city centre is dominated by colourless medium-height block buildings, typical of the urbanization period of Greece (1950–1970). However, there are still some beautiful neoclassical houses especially at the eastern part of Chania and some of the neighbourhoods surrounding the centre are quite picturesque. The plan of the central area is very good, there are some nice parks and several sports grounds, the most important being the Venizeleio Stadium of Chania and the Swimming Pool at Nea Hora. The 1913 indoor market ("Agora"), a large building based on the market of Marseille, is on the edge of the old town and is popular with tourists and locals alike. Some other important sites of the newer urban area are The Court House ("Dikastiria", built late 19th century), The Public Gardens ("Kipos", created 1870), The Garden Clock-Tower ("Roloi", built 1924–1927), The Episcopal Residence (Bishop's residence, "Despotiko", built early 19th century) and the House of Manousos Koundouros (built 1909), the Cultural Centre ("Pnevmatiko Kentro"). The central largest squares in Chania are the Market Square ("Agora"), the Court House Square ("Dikastiria") and the "1866 Square".

In the last two decades there has been a profound movement of Chania residents towards the suburbs, as well as towards areas around the city which used to be rural, mainly the Akrotiri Peninsula.


H πολη των Χανιων

Τα Χανιά είναι παραλιακή πόλη της βορειοδυτικής Κρήτης, ένας από τους σημαντικότερους λιμένες της Κρήτης και πρωτεύουσα του νομού Χανίων. Καταλαμβάνει έκταση περίπου δεκατριών τετραγωνικών χιλιομέτρων και, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει πληθυσμό 55.838 κατοίκων και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού μετά το Ηράκλειο. Υπήρξε σημαντική μινωική πόλη και έχει ταυτισθεί με την αρχαία Κυδωνία.

Τα Χανιά είναι η τοποθεσία σύμφωνα με την οποία οι Μινωίτες έκτισαν τη "Κυδώνια". Από ανασκαφές που έγιναν σε διάφορες συνοικίες, όπως αυτή στο Καστέλι, βρέθηκε οτι η περιοχή ήταν κατοικημένη από τη Νεολιθική εποχή. Η πόλη αποτέλεσε μετά τη Μινωική εποχή, μια σημαντική πόλη-κράτος με όρια από τη θάλασσα μέχρι τους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Οι πρώτοι αποικιστές από την ηπειρωτική Ελλάδα ήταν οι Δωριείς γύρω στο 1100 π.Χ. Η Κυδωνία βρισκόταν σε συνεχείς διενέξεις με τις άλλες πόλεις κράτη της περιοχής, όπως τα Άπτερα, η Φαλάσαρνα και η Πολυρρήνεια. Επίσης, ο Όμηρος την ανέφερε στην Οδύσσεια (iii.330). Το 69 π.Χ. ο Ρωμαίος πρόξενος Caecilius Metellus κατέλαβε την Κυδωνία, η οποία έλαβε προνόμια ανεξάρτητης πόλης-κράτους από τους Ρωμαίους, όπου και κράτησε το δικαίωμα να έχει δικό της νόμισμα μέχρι τον τρίτο αιώνα μ.Χ.

Μετά την τέταρτη σταυροφορία (1204μ.Χ.) και την πτώση της Βυζαντινής κυριαρχίας στην περιοχή, η Κρήτη δόθηκε στο Βονιφάτιο το Μομφερρατικό. Αυτός αποφάσισε να την πωλήσει στους Ενετούς για 100 ασημένια μάρκα. Το 1252 οι Ενετοί κατάφεραν να υποτάξουν τους Κρήτες, αλλά το 1263 οι αντίπαλοί τους Γενουάτες, με τοπική υποστήριξη, πολιόρκησαν την πόλη υπό τις διαταγές του Ενρίκο Πεσκατόρε και την κράτησαν ως το 1285, όπου οι Ενετοί επέστρεψαν. Τα Χάνια επελέγησαν να είναι η έδρα του Γενικού Αρμοστή της Κρήτης και άνθησαν, λόγω της θέσης τους, ως εμπορικό κέντρο, αλλά και ως αγροτική περιοχή. 
Στην αρχή οι Ενετοί ήταν σκληροί και καταπιεστικοί, αλλά σιγά σιγά οι σχέσεις τους με τους ντόπιους αναθερμάνθηκαν. Η επαφή τους με τη Βενετία βοήθησε στο να αναμειχθούν οι δύο κουλτούρες, χωρίς όμως οι Κρήτες να χάσουν τις ελληνοχριστιανικές τους παραδόσεις. Το όνομα της πόλης άλλαξε σε La Canea και οι βυζαντινές οχυρώσεις ενισχύθηκαν δίνοντας στα Χανιά τη σημερινή τους μορφή. Επίσης, μετά από την άλωση της Κωσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, αρκετοί ιερείς, μοναχοί, καλλιτέχνες και άνθρωποι των γραμμάτων βρήκαν καταφύγιο στην Κρήτη βοηθώντας στην πολιτιστική ενίσχυση του νησιού. Τα Χανιά, κατά την περίοδο αυτή, περιέχουν μίγμα βυζαντινού, ενετικού και κλασικού ελληνικού πολιτισμού.

Μια άλλη σημαντική στιγμή στην ιστορία των Χανίων είναι η εισβολή και κατοχή απο τις δυνάμεις του Άξονα κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Έπειτα απο έναν ανηλεή βομβάρδισμο της πόλης απο τη γερμανική αεροπορία το Μάιο του 1941, οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές εισέβαλαν στην πόλη απο τα δυτικά (απο τις περιοχές του Γαλατά και του Μάλεμε) και απωθήθηκαν απο τους βρετανούς στο λόφο της Δεξαμενής στα νότια της πόλης. Ο βασιλιάς Γεώργιος διέμεινε σε μια βίλα στα Περιβόλια, κοντά στα Χανιά, στην προσπάθειά του να ξεφύγει απο τους Γερμανούς στην Αίγυπτο. Η Εβραϊκή κοινότητα των Χανίων υπέστη σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της 5ετούς κατοχής. Οι περισσότεροι απο αυτούς, όπως και άλλοι αντιστασιακοί, μεταφέρθηκαν απο τους Γερμανούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην κεντρική Ευρώπη. Το 1944, μια Βρετανική τορπίλη βύθισε το "Ταναϊς", όπου μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της εβραϊκής κοινότητας Χανίων. Τα Χανιά ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή πόλη, που απελευθερώθηκε απο τους Γερμανούς τον Απρίλιο του 1945, με τους Γερμανούς να εκτελούν ντόπιους μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τη δεκαετία του ΄70 η Κρήτη μετατράπηκε σε μείζονα τουριστικό προορισμό για διεθνή και εγχώριο τουρισμό, πράγμα το οποίο συνέβαλε στην άνθηση της οικονομίας και της πολιτιστικής ανάπτυξης της πόλης. Τα Χανιά έπαψαν να είναι πρωτέυουσα της Κρήτης το 1971 έπειτα απο 121 χρόνια.

Η πόλη των Χανίων χωρίζεται σε δύο βασικά τμήματα. Την παλιά πόλη, με το παλιό λιμάνι, και τη νέα πόλη, εκτός των τειχών. Η παλιά πόλη βρίσκεται κτισμένη γύρω απο το βενετσιάνικο λιμάνι και περιβάλλεται απο τις ενετικές οχειρώσεις του 1538, που διασώζονται τα ανατολικά και δυτικά τμήματά τους. Στη νότια πλευρά οι οχυρώσεις αυτές καταστράφηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα, για να χρησιμοποιηθούν τα υλικά τους στην κατασκευή της αγοράς και διαφόρων άλλων δημοσίων και μη κτηρίων. Απο εκεί αναπτύχθηκε η νέα πόλη.

Λίγο πιο νότια απο την πλατεία της τριμάρτυρης βρίσκεται η πλατεία των Νέων Καταστημάτων, που αποτελεί το όριο της νέας πόλης. Εκεί βρίσκονται τα καταστήματα της πόλης από τις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα μπορεί κανείς να βρει πολλά γραφικά μαγαζάκια και καφενεία. Εκεί βρίσκονται και οι σταθμοί αστικών και υπεραστικών λεωφορείων.

Στα δυτικά της παλιάς πόλης βρίσκεται η Νέα Χώρα. Είναι η περιοχή που κατοίκησαν οι μετανάστες από τη Μικρά Ασία μετά την καταστροφή του 1922. Είναι πολύ ήσυχη και όμορφη περιοχή. Κοντά στην παραλία της βρίσκονται ο Ναυτικός Όμιλος Χανίων και το παλιό εργοστάσιο της ΑΒΕΑ, που είναι η πρώτη βιομηχανική μονάδα της Κρήτης το 19ο αιώνα και σήμερα φιλοξενεί σχολείο.
Η κεντρική Αγορά.

Στα ανατολικά της παλιάς πόλης βρίσκεται η παραλία του Κουμ-Καπί (Kum-Kapisi, Arab: η Πύλη της Άμμου). Στα τέλη του 19ου αιώνα κατοικούνταν απο Άραβες βεδουΐνους (τους Χαλικούτες), οπου και του έδωσαν το όνομά του. Εκεί βρίσκεται τα τελευταία χρόνια όλη η νυχτερινή ζωή των Χανίων με πολυάριθμα ταβερνάκια, καφετέριες και μπαρ. Νότιά του βρίσκεται το εθνικό στάδιο Χανίων "Έλενα Βενιζέλου", το κρατικό ωδείο Χανίων και ο γραφικός δημοτικός κήπος (1870),έργο του Ρεούφ Πασά, που κατασκευάστηκε στα πρότυπα των ευρωπαϊκών πάρκων ως το πρώτο κοινοφελές έργο της πόλης, και σήμερα φιλοξενεί το δημοτικό θερινό κινηματογράφο. Στην ανατολική γωνία του βρίσκεται το Ρολόι του 1924.

Ανάμεσα στα Νέα Καταστήματα και το Κουμ-Καπί βρίσκεται η δημοτική αγορά Χανίων. Αποτελεί ένα σταυροειδές κτήριο, που κατεσκευάστηκε το 1913 στα πρότυπα της αγοράς της Μασσαλίας και απο τότε φιλοξενεί διάφορα παραδοσιακά μαγαζάκια και ταβερνάκια. Απο εκεί ξεκινά η οδός Δημοκρατίας, που περνά ανάμεσα απο το δημοτικό κήπο και το στάδιο, λίγο πιο κάτω συναντά το "δεσποτικό", το αρχοντικό σπίτι του μητροπολίτη Χανίων και καταλήγει στην πλατεία δικαστηρίων. Το πανέμορφο τουρκικό στρατιωτικό νοσοκομείο του 19ου αιώνα, οπου σήμερα φιλοξενεί τα δικαστήρια και τις υπηρεσίες της νομαρχίας Χανίων. Πίσω απο τα δικαστήρια βρίσκεται ο ναός Πέτρου και Παύλου, όπου βρέθηκε το αρχαίο νεκροταφείο της πόλης.

Στα δυτικά των δικαστηρίων βρίσκεται το Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας με το Κέντρο Νεολαίας του δήμου Χανίων. Δίπλα του βρίσκεται το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης και το πολεμικό μουσείο, που φιλοξενείται στον ιταλικό στρατώνα του 19ου αιώνα.
Η βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Απο τα δικαστήρια ξεκινά επίσης και η οδός Ηρώων Πολυτεχνείου, που οδηγεί στις συνοικίες των Ταμπακαρίων (τα παλιά βυρσοδεψεία) και της Χαλέπας. Στη Χαλέπα βρίσκονται πολλά νεοκλασικά κτήρια από την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας, όπως και τα τότε προξενεία των Μεγάλων Δυνάμεων. Εκεί βρίσκεται και η οικία του Ελ. Βενιζέλου, που φιλοξενεί το Εθνικό Ίδρυμα Μελετών "Βενιζέλος", η παλιά γαλλική σχολή, που φιλοξενεί την αρχιτεκτονική σχολή του Πολυτεχνείου Κρήτης και το ΤΕΙ Χανίων. Επίσης στη Χαλέπα βρίσκονται και πολλές εκκλησίες, οπως η Αγ. Μαγδαληνή σε Ρώσικο ρυθμό, ή η Ευαγγελίστρια χτισμένη σε ρυθμό Μπαρόκ, καθώς και το μετέπειτα παλάτι του πρίγκηπα Γεώργιου. Στο λόφο πάνω απο τη Χαλέπα, βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας με τους Τάφους των Ελ. και Σ. Βενιζέλου. Εκεί μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ και το γλυκό του με την ομορφότερη θέα στα Χανιά. Εκεί βρίσκεται και η πολυτεχνειούπολη του Πολυτεχνείου Κρήτης (Κουνουπιδιανά). Η περιοχή είναι καταπράσινη και η θέα μαγευτική.

Στα νότια της πόλης των Χανίων βρίσκονται οι συνοικίες της δεξαμενής, όπου έγιναν πολύ σκληρές μάχες το 1941, ο Αη Γιάννης και ο Κουμπές, όπου βρίσκονται τούρκικοι κουμπέδες (ταφικά μνημεία).

Άλλες συνοικίες της πόλης είναι τα Λενταριανά, το Πασσακάκι, το Βαρούσι, το Φράγκικο (όπου βρίσκεται το Φράγκικο νεκροταφείο), η Πελεκαπίνα (όπου βρίσκεται το μετόχι του πολιτικού το 19ου αιώνα Κ. Μάνου) και η Χρυσοπηγή με το μοναστήρι της.


01 02 03 04 05
06 07 08 09 10
11 12 13 14 15
16 17 18 19 20
21 22 23 24 25
26 27 28 29 30
31 32 33 34 35
36 37 38 39 40


Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: ChaniaCreteByNikos  - - all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια



copyright 2011 || Design & Development || All rights reserved