Hraklion City

Heraklion, or Heraclion also Iraklion is the largest city and the administrative capital of the island of Crete, Greece. It is one of the largest cities in Greece.

Heraklion is the capital of Heraklion regional unit. The ruins of Knossos, which were excavated are located within close proximity of Heraklion

The Arab raiders from Andalusia who founded the Emirate of Crete moved the island's capital from Gortyna to a new castle they called Castle of the Moat' in the 820s. This was hellenized as Χάνδακας and Latinized as Candia, which was taken into other European languages: in Italian as Candia (used under the Venetian rule), in French as Candie, in English as Candy, all of which could refer to all of Crete as well as to the city itself; the Ottoman name was Kandiye.

After the Byzantine reconquest, the city was locally known as Megalo Kastro or Castro (the Big Castle in Greek) and its inhabitants were called Kastrinoi or Castrini (Castle-dwellers in Greek).

The ancient name Ηράκλειον was revived in the 19th century and comes from the nearby Roman port of Heracleum ("Heracles' city"), whose exact location is unknown. English usage formerly preferred the classicizing transliterations "Heraklion" or "Heraclion", but the form "Iraklion" is becoming more common.

Heraklion is close to the ruins of the palace of Knossos, which in Minoan times was the largest centre of population on Crete. Though there is no archaeological evidence of it, Knossos may well have had a port at the site of Heraklion as long ago as 2000 BC.

In 1204, the city was bought by the Republic of Venice as part of a complicated political deal which involved among other things, the Crusaders of the Fourth Crusade restoring the deposed Eastern Roman Emperor Isaac II Angelus to his throne. The Venetians improved on the ditch of the city by building enormous fortifications, most of which are still in place, including a giant wall, in places up to 40 m thick, with 7 bastions, and a fortress in the harbour. Chandax was renamed Candia and became the seat of the Duke of Candia, and the Venetian administrative district of Crete became known as "regno di Candia" (kingdom of Candia). The city retained the name of Candia for centuries and the same name was often used to refer to the whole island of Crete as well. To secure their rule, Venetians began in 1212 to settle families from Venice on Crete. The coexistence of two different cultures and the stimulus of Italian Renaissance led to a flourishing of letters and the arts in Candia and Crete in general, that is today known as the Cretan Renaissance.

After the Venetians came the Ottoman Empire. During the Cretan War (1645–1669), the Ottomans besieged the city for 21 years, from 1648 to 1669, perhaps the longest siege in history. In its final phase, which lasted for 22 months, 70,000 Turks, 38,000 Cretans and slaves and 29,088 of the city's Christian defenders perished. The Ottoman army under an Albanian grand vizier, Köprülü Fazıl Ahmed Pasha conquered the city in 1669. Under the Ottomans, the city was known officially as Kandiye (again also applied to the whole island of Crete) but informally in Greek as Megalo Castro (Μεγάλο Κάστρο; "Big Castle"). During the Ottoman period, the harbour silted up, so most shipping shifted to Chania in the west of the island.

In 1898, the autonomous Cretan State was created, under Ottoman suzerainty, with Prince George of Greece as its High Commissioner and under international supervision. During the period of direct occupation of the island by the Great Powers (1898–1908), Candia was part of the British zone. At this time, the city was renamed "Heraklion", after the Roman port of Heracleum ("Heracles' city"), whose exact location is unknown.

In 1913, with the rest of Crete Heraklion was incorporated into the Kingdom of Greece.

Heraklion is an important shipping port and ferry dock. Travellers can take ferries and boats from Heraklion to destinations including Santorini, Ios Island, Paros, Mykonos, and Rhodes. There are also several daily ferries to Piraeus, the port of Athens on mainland Greece.

Heraklion International Airport, or Nikos Kazantzakis Airport is located about 5 kilometres (3 miles) east of the city. The airport is named after Heraklion native Nikos Kazantzakis, a writer and philosopher. It is the second busiest airport of Greece, due to Crete being a major holiday destination.

Crete has a warm Mediterranean climate. Summers in the lowlands are hot and dry with clear skies. Dry hot days are often relieved by seasonal breezes. The mountain areas are much cooler, with considerable rain in the winter. Winters are mild in the lowlands with rare frost and snow. Because Heraklion is further south than Athens, it has a milder climate.

Heraklion has been the home town of some of Greece's most significant spirits, including the novelist Nikos Kazantzakis (perhaps best known for his novel Zorba the Greek), the poet and Nobel Prize winner Odysseas Elytis and the world-famous painter Domenicos Theotokopoulos (El Greco).



Το Ηράκλειο είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης, καθώς και ο μεγαλύτερος λιμένας του νησιού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο Δήμος Ηρακλείου έχει πληθυσμό 173.993 κατοίκους. Κύριοι οικονομικοί τομείς της πόλης είναι ο τουρισμός, η γεωργία και το εμπόριο. Διαθέτει βιομηχανική περιοχή 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου. Το Ηράκλειο διαθέτει επίσης ένα από τα μεγαλύτερα σε κίνηση αεροδρόμια της χώρας (αεροδρόμιο "Νίκος Καζαντζάκης") και λιμάνι με μεγάλη κίνηση επιβατών και εμπορευμάτων.

Ο Δήμος Ηρακλείου αριθμούσε συνολικά 173.993 κατοίκους στην απογραφή του 2011.Το Π.Σ Ηρακλείου που αποτελείται από το Ηρακλειο την Νέα Αλικαρνασσό και το Γάζι ανέρχεται στους 192.215 κατοίκους.

Το Ηράκλειο βρίσκεται κοντά στo παλάτι της Κνωσού που την περίοδο του μινωικού πολιτισμού είχε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού στην Κρήτη.

Η πόλη του Ηρακλείου κτίστηκε το 824, όταν κατέλαβαν τις ακτές οι Σαρακηνοί πειρατές υπό τον Αμπού Χαφέζ. Έχτισαν μεγάλο οχυρό με μια περιμετρική μεγάλη τάφρο γύρω από την οποία και αναπτύχθηκε η πόλη που έλαβε και την αρχική ονομασία Χάνδαξ. Οι Σαρακηνοί κατέστησαν την πόλη αυτή πρωτεύουσά τους και ορμητήριο των πειρατικών τους δραστηριοτήτων, πράγμα που εξόργισε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.Φυσικό ήταν η Βυζαντινή (Ανατολική Ρωμαϊκή) Πολιτική να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην ανακατάληψη της Μεγαλονήσου. Μετά από κάποιες αποτυχημένες απόπειρες όπως π.χ. εκείνη του Γογγύλη, η Βασιλεύουσα απεφάσισε να τελειώνει με την υπόθεση της Κρήτης. Επί βασιλείας Ρωμανού Β΄. και πρωθυπουργίας Ιωσήφ Βρίγγα, ανετέθη στον Μάγιστρο Νικηφόρο Φωκά (τον μετέπειτα Αυτοκράτορα Νικηφόρο Β΄ Φωκά) η προετοιμασία και ηγεσία της εκστρατείας.

Το 961 οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν στην πόλη του Χάνδακα. Οι δυνάμεις του Νικηφόρου Φωκά, κατά τα κοινώς αποδεκτά ήθη της εποχής, έσφαξαν τους Σαρακηνούς, τη λεηλάτησαν και την έκαψαν. Την ξανάκτισαν, απεκατέστησαν τη Χριστιανική Πίστη, την προσάρτησαν πλήρως στο Κράτος της Βασιλεύουσας και κράτησαν την κυριαρχία της για 243 χρόνια. Ο Νικηφόρος Φωκάς μερίμνησε για την εγκατάσταση στη Κρήτη Ευγενών Οικογενειών απ τη Βασιλεύουσα για την εξύψωση του φρονήματος των Κρητών και τη σύσφιξη των δεσμών με το Κράτος της Βασιλίδας. Την αυτή πολιτική επικυρώνει το Διάταγμα του Αλεξίου Β΄. Κομνηνού (1182) με το οποίο εγκαθίστανται επίσημα (Χρονικό TRIVAN) στην Κρήτη (παραχώρηση τίτλων, προνομίων, γαιών κ.λ.π./ "Χρυσόβουλο Δούκα Κωνσταντίνου" Ι.Μονή Γωνιάς, Ι.Μητρόπολη Κισσάμου & Σελίνου) των Αρχοντικών (Αρχηγικών) Οικογενειών, των γνωστών "Δώδεκα (12) Αρχοντόπουλων" δηλ. των Ιωάννη Φωκά (που επί Ενετοκρατίας το όνομα εξελίχθηκε σε Καλλέργη), Κωνσταντίνου Βαρούχα, Μαρίνου Σκορδύλη, Λέοντα Μουσούρου, Φίλιππου Γαβαλά, Ανδρέα Μελισσηνού, Θωμά Αρχολέο (Αρχολέοντος), Δημητρίου Βλαστού, Ευστρατίου Χορτάτζη, Νικηφόρου Αργυρόπουλου, Λουκά Λίτινα και Ματθαίου Καφάτου (Καλαφάτη). Η ιστορική σελίδα που άνοιξε τότε για το Ηράκλειο και την Κρήτη γενικά, συνεχίζεται αφού επέζησε αλλαγών και μεταβολών, επιτυχιών και κακουχιών, κατά τα "γυρίσματα των καιρών" τόσο εντός των στενών ορίων του Ηρακλείου και της Κρήτης γενικότερα, όσο και Οικουμενικά όπου υφίσταται το όνομα ή πνεύμα των Κρητών εξ Ηρακλείου ή άλλων.

Το 1204 η πόλη αγοράστηκε από τους Ενετούς μέσω μιας πολιτικής συμφωνίας που συμπεριλάμβανε μεταξύ άλλων την επανατοποθέτηση στο θρόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας του Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας. Οι Ενετοί βελτίωσαν τις οχυρώσεις της πόλης χτίζοντας ένα τεράστιο τείχος (πάχους μέχρι 40μ σε ορισμένα σημεία), του οποίου το μεγαλύτερο μέρος σώζεται μέχρι και σήμερα. Το όνομα της πόλης από Handaq έγινε Candia στα Ιταλικά. Οι Κρήτες εξεγέρθηκαν αρκετές φορές κατά της Βενετίας. Επαναστάσεις όπως των Αρχοντικών Οικογενειών των Μελισσηνών, Σκορδίληδων και Καλλέργηδων δημιουργούσαν τις νέες πραγματικότητες ανάμεσα στη Γαληνοτάτη και την Κρήτη. Η επανάσταση του Μεγάλου ΄Αρχοντα Αλεξίου Καλλέργη οδήγησε στην υπογραφή της Συνθήκης "Pax Alexii Callergi" ανάμεσα στη Βενετία και το Μεγάλο ΄Αρχοντα με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολύ καλύτερες μέρες για την Κρητική Πολιτεία. Στις 8 Αυγούστου 1363 Κρήτες και Βενετοί έποικοι φεουδάρχες θέλησαν να αποτινάξουν κάθε είδους Βενετσιάνικη επιβολή και επιρροή, επαναστάτησαν και κατέλυσαν την κυριαρχία της Βενετίας στη Κρήτη. Στην εν λόγω επανάσταση πρωτοστάτησαν οι Οικογένειες Ευγενών Gradonico και Venier με την ενεργό σύμπραξη του Άρχοντα Ιωάννη Καλλέργη, που έτρεφε αρχηγικές φιλοδοξίες. Δημιουργήθηκε έτσι η "Δημοκρατία του Αγίου Τίτου", στα πρότυπα της Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου του Κράτους της Γαληνοτάτης Βενετίας, αλλά ενάμιση χρόνο αργότερα (1364) η Βενετία κατέστειλε την επανάσταση και έδωσε τέλος στην Κρητική Αυτόνομη "Δημοκρατία του Αγίου Τίτου". (Σπ. Ζαμπέλιου, "Ιστορικά Σκηνογραφήματα", Το έπος της Κρητικής Αυτονομίας, μετάφραση, σχόλια, επιλογή εικόνων: Θ. Λουλουδάκης 1977).

Το 1647 μ.Χ. ξεκίνησε η πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους, η οποία κράτησε 22 χρόνια και κόστισε τη ζωή σε 30.000 Κρητικούς και 120.000 Τούρκους και εν τέλει έληξε με την κατάκτηση της πόλης το 1669, από τον Κιοπρουλού Φαζίλ Αχμέτ. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας η πόλη έγινε γνωστή και ως “Μεγάλο Κάστρο” ή “Κάστρο”. Περίοδοι ειρήνης, κινήματα, επαναστάσεις και σκληρές καταστολές εκ μέρους των Τούρκων, χρόνια πραγματικά αιματοβαμμένα, είναι η διάρκεια της "ασέληνης νύχτας" των χρόνων της Οθωμανικής Κυριαρχίας σε Μεγάλο Κάστρο (Ηράκλειο) και Κρήτη. Δεν θάναι υπερβολή να λεχθεί πως αληθεύει ότι κάθε πέτρα του νησιού "βάφτηκε" στο αίμα Κρητικών, άσχετα από φύλλο και ηλικία, που το μόνο τους αμάρτημα ήταν πως δεν σήκωναν κατακτητή πάνω απ το κεφάλι τους.

Η πόλη ελευθερώθηκε το 1898 και μπήκε στην Κρητική Πολιτεία το 1908 που με τη σειρά της προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1913. Κατά την απελευθέρωσή της η πόλη ονομάστηκε Ηράκλειο από τον Μινωικό οικισμό που υπήρχε στο σημείο, ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα, σύμφωνα με τα "Γεωγραφικά" του Στράβωνα ("... έχει για επίνειο η Κνωσός το Ηράκλειο").


01 02 03 04 05
06 07 08 09 10
11 12 13 14 15
16 17 18 19 20
21 22 23 24 25


Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: ChaniaCreteByNikos  - - all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια



copyright 2011 || Design & Development || All rights reserved