Syros island

Syros or Siros or Syra is a Greek island in the Cyclades, in the Aegean Sea. It is located 78 nautical miles (144 km) south-east of Athens. The area of the island is 83.6 km2 (32 sq mi) and it has 21,507 inhabitants (2011 census).

The largest towns are Ermoupoli, Ano Syros, and Vari (el). Ermoupoli is the capital of the island and of the Cyclades. It has always been a significant port town, and during the 19th century it was even more significant than Piraeus. Other villages are Galissas, Foinikas, Pagos, Manna, Kini and Poseidonia.

Syros (Greek: ΣΥΡΟΣ) also refers to USS LST-325, which is an American made World War II-era tank landing ship that was sent to Greece on 1 September 1964, as part of the grant-in-aid program. She served in the Hellenic Navy as RHS Syros (L-144) from 1964 to 1999. It is now decommissioned and docked in Evansville, Indiana.

Ermoupoli (Greek: Ερμούπολη) stands on a naturally amphitheatrical site, with neo-classical buildings, old mansions and white houses cascading down to the harbour. The City Hall, where Miaoulis Square lies ringed with cafes and with seating areas under palm trees. The "City of Hermes" has numerous churches, including Metamorphosis, Koimisis, St. Demetrius, Three Hierarchs, Anastasis, Evangelistria and St. Nicolas. The Archaeological Museum has many finds and the Municipal Library contains numerous editions. The quarter of the town known as Vaporia is where the sea captains lived. Along its narrow streets, stand numerous neo-classical mansions.

Ano Syros is the second town of Syros and was built by the Venetians at the beginning of the 13th century on the hill of San Giorgio, north-west of Hermoupolis. Ano Syros maintains a medieval atmosphere. Innumerable steps between narrow streets and houses with coloured doors lead to the top of the town. The medieval settlement of Ano Syros is accessible by car; the town is served mostly by marble steps. The distance from the harbour up to the main entry point of the town is approximately 1000 metres. The Catholic cathedral of Saint George dominates Ano Syros. The cathedral church was constructed during the 13th century. From the cathedral visitors have a panoramic view of the neighbouring islands of Tinos, Delos, Mykonos, Paros, Andros and Naxos.

Due to its crucial geographical position, Syros became known as a maritime way-point. Moreover, the special social, religious and institutional conditions prevailing on the island led Syriots to neutrality at the beginning of the Greek Revolution in 1821, and they did not take part in the Greek revolt. As a result, Syros became a secure shelter during the Revolution, attracting many Greek refugees from Asia Minor, Chios, Spetses, Psara, Aivali, Smyrna, Kydonia, Kassos and other places.

Beginning at the end of the 19th century and for several decades, a temporary economic recovery took place, due to the development of the textile industry ("Foustanos-Karellas-Velissaropoulos & Co").

The Second World War reduced Syros' economic development, as was the case for every economic centre in Greece. However, already since the 1980s, along with the generalized economic recovery and the rise of the living standards in Greece, elements of improvement appeared with tourism as its central axis. At the same time, the re-opening of the Neorion shipyards, as well as a number of other activities, indicate that Syros is on an upward trend.

Ermoupoli today has 7 elementary schools, 2 junior high schools, 2 high schools, 2 technical schools and the Aegean University with a department of Fine Arts and system design, with a proposed future addition in Applied Arts and Visual Arts. The Syros Island National Airport, the Aegean casino, the frequent passenger boat transportation system and all other modern amenities help to attract many domestic and foreign tourists to the island all year round.

Syros also has a British cemetery where various people are buried, including many seamen and servicemen who died in the Cyclades region, particularly during the Second World War. The numerous consulates of countries such as France, Britain, Italy, the Netherlands and Scandinavian countries bear witness to the connection of Syros with the wider European scene.



Η Σύρος είναι νησί των Κυκλάδων. Πρωτεύουσά της είναι η Ερμούπολη, η οποία είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου αλλά και του πρώην Νομού Κυκλάδων. Η Σύρος αναπτύχθηκε ιδιαίτερα μετά το 1826, όταν εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τα Ψαρά, τη Χίο, την Κρήτη και τη Μικρά Ασία. Υπήρξε ναυτικό, βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο του νέου ελληνικού κράτους.

Το όνομα Σύρος προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες. Σήμερα υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία αυτή. Σύμφωνα με την πρώτη, το όνομα προέρχεται από τη λέξη Ουσύρα που σημαίνει ευτυχής, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, προέρχεται από το Συρ που σημαίνει βράχος. Ο Όμηρος την ονομάζει "Συρίη" , ενώ τον 17ο αιώνα αναφέρεται και ως το νησί του Πάπα: "L'isola del Papa", λόγω του καθολικού δόγματος των κατοίκων της.

Η Σύρος βρίσκεται στο κεντρικό σημείο των Κυκλάδων και απέχει 83 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά και 62 από τη Ραφήνα. Η έκτασή της είναι 84,069 τ.χλμ..

Γειτνιάζει με αρκετά νησιά του κυκλαδίτικου συμπλέγματος. Στα βόρεια βρίσκεται η Άνδρος, βορειοανατολικά η Τήνος και ανατολικά η Μύκονος καθώς και τα μικρά νησιά της Δήλου και της Ρήνειας. Βορειοδυτικά βρίσκονται η Κέα και η Γυάρος, δυτικά η Κύθνος και νοτιοδυτικά η Σέριφος. Στα νότια βρίσκονται η Σίφνος, η Αντίπαρος, η Πάρος και η Νάξος.

Το βόρειο μέρος της Σύρου, που ονομάζεται Απάνω Μεριά, είναι ορεινό και κατοικείται από ελάχιστους κατοίκους. Το τμήμα αυτό του νησιού έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι διαφέρει μορφολογικά από το υπόλοιπο. Είναι το μοναδικό μέρος που έχει ασβεστολιθικά πετρώματα, σε αντίθεση με το υπόλοιπο νησί που καλύπτεται από ηφαιστειακά πετρώματα. Διαθέτει λίγους δρόμους και σηματοδοτημένα μονοπάτια αλλά περιέχει τοπία με βράχια, γεφυράκια και σπηλιές. Από αυτά τα μονοπάτια γίνεται η πρόσβαση στις βόρειες παραλίες της Σύρου (Γράμματα, Λία, Αετός, Βαρβαρούσα) που λόγω της έλλειψης δρόμων, είναι ερημικές και ιδανικές για απομόνωση και ηρεμία. Το νότιο μέρος είναι πεδινό και εκεί βρίσκονται τα περισσότερα χωριά και οι πιο γνωστές παραλίες του νησιού. Οι οικισμοί εκεί είναι ανεπτυγμένοι τουριστικά, ενώ και το οδικό δίκτυο είναι αρκετά καλό. Η πρωτεύουσα Ερμούπολη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού.

Ήδη το 1828 οι κάτοικοι της Ερμούπολης ανέρχονταν σε 14.000 περίπου συνθέτοντας το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας, ενώ πολύ γρήγορα η Ερμούπολη έγινε το μεγαλύτερο βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της ελεύθερης Ελλάδας, φτάνοντας το 1850 τους 20.000 κατοίκους και το 1889 τους 22.000.

Μαζί με το εμπόριο αναπτύχθηκαν οι βιοτεχνίες, η ναυτιλία, η οικοδομική και τα δημόσια έργα. Το συριανό ναυπηγείο πρωτοστάτησε στην ανασυγκρότηση του ελληνικού εμπορικού στόλου, που είχε καταστραφεί κατά τον πόλεμο. Η βυρσοδεψία αναπτύχθηκε θεαματικά και τα συριανά σολοδέρματα εξάγονταν στα Βαλκάνια και την Τουρκία. Τεχνίτες και τεχνικές παραδόσεις από όλη την ανατολική Μεσόγειο διασταυρώθηκαν στο νησί, ενώ το 1860 η Σύρος ήταν το πρώτο εμπορικό λιμάνι της Ελλάδας.

Παράλληλα οι Ερμουπολίτες, εύποροι και καλλιεργημένοι, φρόντισαν να δώσουν στην πόλη τους μια πνευματική ακτινοβολία πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής. Δέκα δημόσια σχολεία και οκτώ ιδιωτικά, αγοριών και κοριτσιών, φημίζονταν για το υψηλό τους επίπεδο. Το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Ερμούπολης με πρώτο γυμνασιάρχη τον Νεόφυτο Βάμβα κτίστηκε χάρη στις εισφορές των πλουσιότερων αστών και εγκαινιάστηκε το 1833, ενώ το θέατρο Απόλλων λειτούργησε το 1864 φιλοξενώντας δεκάδες παραστάσεις ελληνικών και ξένων θιάσων κάθε χρόνο. Όλος αυτός ο πλούτος βοήθησε στην πρόταση της Σύρου ως πρωτεύουσας της Νεότερης Ελλάδος, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε διότι η υποψηφιότητα του Ναυπλίου ήταν πιο ισχυρή.

Λέσχες, σύλλογοι, καφενεία με μουσική, 4-5 εφημερίδες (η πρώτη, η Ελληνική Μέλισσα, εκδόθηκε το 1831) και πλούσια εκδοτική δραστηριότητα είναι μερικά δείγματα της πολιτιστικής άνθησης της πόλης, ενώ από τις θέσεις των δημάρχων και των δημοτικών συμβούλων πέρασαν οι επιφανέστεροι οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες του τόπου

Σήμερα η Σύρος εμφανίζεται ιδιαίτερα αναπτυγμένη οικονομικά, ανάπτυξη που στηρίζεται σε πολλές διαφορετικές πηγές. Καθοριστικά συμβάλλουν ο τουρισμός, η λειτουργία του ναυπηγείου (αν και με μειωμένο συγκριτικά προσωπικό), η υψηλή πλέον αγροτική παραγωγή (κυρίως χάρη στην ύπαρξη δεκάδων θερμοκηπίων), η παρουσία πολλών δημόσιων υπηρεσιών (στη Σύρο υπάρχει πια μόνο ένας δήμος που προέκυψε από την συνένωση των τριών καποδιστριακών του νησιού, ενώ είναι έδρα της Νομαρχίας Κυκλάδων, της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου που περιλαμβάνει τους νομούς Κυκλάδων και Δωδεκανήσου καθώς και του Εφετείου Αιγαίου) και η λειτουργία του τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Επίσης η Σύρος είναι έδρα και του Διοικητικού Πρωτοδικείου Σύρου, το οποίο έχει στην κατά τόπον αρμοδιότητά του όλο το Νομό Κυκλάδων καθώς και το γειτονικό Νομό Σάμου (Σάμος, Ικαρία, Φούρνοι).

Η ζωή στην Ερμούπολη παραμένει ζωντανή καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα και ελάχιστα είναι τα καταστήματα που μένουν ανοιχτά μόνο για την καλοκαιρινή περίοδο.


01 02 03 04 05
06 07 08 09 10
11 12 13 14 15
16 17 18 19 20


Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες copyright: ΝΕΛΛΑ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ all rights reserved -- Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια



copyright 2011 || Design & Development || All rights reserved