Canal of Corinth

The Corinth Canal is a canal that connects the Gulf of Corinth with the Saronic Gulf in the Aegean Sea. It cuts through the narrow Isthmus of Corinth and separates the Peloponnese from the Greek mainland, thus effectively making the former peninsula an island. The builders dug the canal through the Isthmus at sea level; no locks are employed. It is 6.4 kilometres (4 mi) in length and only 21.4 metres (70 ft) wide at its base, making it impassable for most modern ships. It now has little economic importance.

The canal was mooted in classical times and an abortive effort was made to build it in the 1st century AD. Construction finally got under way in 1881 but was hampered by geological and financial problems that bankrupted the original builders. It was completed in 1893 but, due to the canal's narrowness, navigational problems and periodic closures to repair landslides from its steep walls, it failed to attract the level of traffic expected by its operators. It is now used mainly for tourist traffic.

The idea of a Corinth Canal was revived after Greece gained formal independence from the Ottoman Empire in 1830. The Greek statesman Ioannis Kapodistrias asked a French engineer to assess the feasibility of the project but had to abandon it when its cost was assessed at some 40 million gold francs—far too expensive for the newly independent country. Fresh impetus was given by opening of the Suez Canal in 1869 and the following year, the government of Prime Minister Thrasyvoulos Zaimis passed a law authorising the construction of a Corinth Canal. French entrepreneurs were put in charge but, following the bankruptcy of the French company that dug Panama Canal, French banks refused to lend money and the company went bankrupt too. A fresh concession was granted to the S Internationale du Canal Maritime de Corinthe in 1881, which was commissioned to construct the canal and operate it for the next 99 years. Construction was formally inaugurated on 23 April 1882 in the presence of King George I of Greece

The canal consists of a single channel 8 metres (26 ft) deep, excavated at sea level (thus requiring no locks), measuring 6,343 metres (20,810 ft) long by 24.6 metres (81 ft) wide at the top and 21.3 metres (70 ft) wide at the bottom. The rock walls, which rise 90 metres (300 ft) above sea level, are at a near-vertical 80° angle. The canal is crossed by a railway line, a road and a motorway at a height of about 45 metres (148 ft). In 1988 submersible bridges were installed at sea level at each end of the canal, by the eastern harbour of Isthmia and the western harbour of Poseidonia.

Although the canal saves the 700-kilometre (430 mi) journey around the Peloponnese, it is too narrow for modern ocean freighters, as it can only accommodate ships of a width of up to 17.6 metres (58 ft) and a draft of 7.3 metres (24 ft). Ships can only pass through the canal one convoy at a time on a one-way system. Larger ships have to be towed by tugs. The canal is nowadays mostly used by tourist ships; 11,000 ships per year travel through the waterway.


Ο Ισθμος της Κορινθου

Η Διώρυγα της Κορίνθου είναι διώρυγα η οποία ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο, στη θέση του Ισθμού της Κορίνθου, λίγο ανατολικότερα από την πόλη της Κορίνθου.

Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1880-1893, έργο του Έλληνα μηχανικού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη. Η κατασκευή της είναι αποτέλεσμα της αναπτυξιακής πολιτικής του πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος με την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής στόχευε στη δημιουργία ενός σύγχρονου και οικονομικά ανεπτυγμένου κράτους.

Στα αρχαία χρόνια μεταξύ του τείχους του Ισθμού και του περιβόλου του υπήρχε η δίολκος, οδός μέσω της οποίας μεταφέρονταν εμπορεύματα και μικρά πλοία για να αποφευχθεί ο περίπλους της Πελοποννήσου.

Η ιδέα της διώρυγας υπήρχε ήδη από την εποχή του Περίανδρου, το 602 π.Χ. Ο πρώτος που προσπάθησε την υλοποίησή του ήταν ο Νέρων, το 66 μ.Χ., σε σχέδια του Ιούλιου Καίσαρα και του Καλιγούλα. Μετά το θάνατο του Νέρωνα, συνέχισε την προσπάθεια ο Ηρώδης ο Αττικός, ο οποίος όμως την εγκατέλειψε.

Οι εργασίες για τη διώρυγα άρχισαν το 1880, από την Διεθνή Εταιρεία της Θαλασσίου Διώρυγος της Κορίνθου. Λόγω έλλειψης κεφαλαίων το έργο ολοκληρώθηκε από εταιρεία του Ανδρέα Συγγρού το 1893.

Η διώρυγα έχει μήκος 6.346 m, πλάτος στην επιφάνεια της θάλασσας 24,6 m, στο βυθό της 21,3 m, ενώ το βάθος της κυμαίνεται από 7,50 έως 8 m.


01 02 03 04 05


Απαγορεύεται κατά τον Ν.2121/1993 και κατά τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή ολική, μερική, περιληπτική η κατά παράφραση, η διασκευή, απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, άνευ προηγούμενης έγγραφης άδειας του Γιωργου Τρουλινου και τών συντελεστών της Ιστοσελιδας. Φωτογραφιες: Γιωργος Τρουλινος, Κειμενα: Wikepedia και Βικιπαίδεια



copyright 2011 || Design & Development || All rights reserved